Een opdrachtgever noemde Paul ooit zijn juridische huisarts. Die vergelijking is blijven hangen, als metafoor voor wat de drie partners van KRAGD Notarissen voor ogen hebben: een notaris die je belt zodra je een idee hebt of als er iets speelt, lang voordat er iets getekend moet worden. Als er al iets getekend moet worden. Richard Verbeek, Annelies Dijkman-Derkman en Paul Berssenbrugge over wat er blijft als je de akte even wegdenkt.
Door: Joost Marsman
De vraag van Matthijs
“In het eerste jaar dat ik bij KRAGD werkte, vroeg Matthijs (de oprichter van KRAGD) me wat ik dacht dat er zou gebeuren als het notariaat zou worden afgeschaft”, vertelt Richard. “Best een gekke vraag eigenlijk, voor een notaris.” We zitten aan de lange tafel in de grootste vergaderkamer van het splinternieuwe kantoor. Ik heb net een korte rondleiding gehad. Wat me als eerste opviel: de aardse kleuren. Amber, donkerbruin, grijs. Het KRAGD-hoofdkwartier aan de Laan van Nieuw Oost-Indië is veel lichter en ruimer dan de voormalige stek in het WTC even verderop. In de grote open ruimte zijn een paar kantoren gemaakt, met glazen wanden en ronde hoeken. Het voelt gastvrij. De deuren staan open. “Zo is iedereen met elkaar verbonden, terwijl je je ook even kunt afzonderen voor een gesprek, of om gefocust te werken”, aldus Richard als we bij de koffiemachine wachten tot mijn cappuccino klaar is. In de open keukenruimte ruikt het naar vers brood en net gedroogde verf.
De juridische huisarts
Over de vraag van Matthijs hoefde Richard niet lang na te denken. “Mijn primaire reactie was: dan hebben we volgens mij nog steeds heel veel te doen. Misschien wel meer zelfs.” Paul lacht. Het is zijn eerste MT-overleg na zijn zomervakantie “en we duiken meteen het diepe in”. Hij heeft een mooie observatie. “Een vaste opdrachtgever noemde mij ooit zijn juridische huisarts. Dat is ook wel hoe ik ons vak zie: als je pijn hebt, bel je je huisarts. Als je een plan hebt, bel je je notaris.” Paul begeleidt familiebedrijven bij keuzes, overdracht en opvolging. Zijn mooiste momenten zitten in de gesprekken aan de eettafel, lang voordat er iets op papier staat. “Of het eindresultaat nou wel of niet een akte wordt, dat maakt me dan eigenlijk niets uit.” Richard is het met hem eens. “Ik denk dat het de klant ook helemaal niks uitmaakt.” Wat wel telt, is dat iemand met kennis en overzicht heeft meegekeken. Annelies knikt: “Het gaat erom dat ze het juridisch goed voor elkaar hebben. Die wetenschap geeft rust. ”
Het juiste gesprek
Ik vraag door over de vergelijking met de huisarts. Volgens Paul gaat het vooral over de breedte van de blik. “Wij overzien alle facetten. We doen als het ware de triage. En als het nodig is, verwijzen we opdrachtgevers door naar andere specialisten, zoals de accountant of de advocaat. Een huisarts hoeft niet alles zelf te behandelen. Hij luistert, stelt de juiste vragen en weet wanneer je ergens anders moet zijn.” Richard: “Vaak gaat wat wij doen het helemaal niet over recht. Het gaat veel meer over het juiste gesprek voeren.” Annelies herkent het. “Dat je iemand gewoon laat praten. Eigenlijk vallen die kwartjes dan vanzelf. En als je het hoort, kun je er wat op verzinnen.”
De lucht klaren
Soms duurt zo’n gesprek jaren. Richard noemt een ondernemer die zijn bedrijf wilde nalaten aan zijn dochters. Richards eerste vraag, een paar jaar geleden: en je zoon dan? Zijn vrouw wilde daar ook iets over zeggen. Dus zaten ze onlangs opnieuw aan tafel. De stukken lagen er nog steeds, ongetekend. Ditmaal liet Richard vooral de man praten, en daarna zijn vrouw. “Doordat wij er met zachte hand een breekijzer in hebben gezet, ontstond er een gesprek dat zij nooit hadden gevoerd. Dat klaarde de lucht en gaf voor alle partijen heel veel duidelijkheid.”
Aanschuiven
Het ligt voor de hand om de verhuizing naar een nieuw kantoor te zien als een frisse start. Ook daar kijken de partners van KRAGD toch weer net even anders naar. “Wat al goed was, nemen we mee, en dat is eigenlijk alles, behalve het kantoor zelf,” lacht Richard. Ze zijn vooral blij met de ruimte, het licht en de gezellige buurt. Als je hier naar buiten kijkt, zie je mensen op straat, winkels, cafeetjes, Haagse gezelligheid. “We hadden al heel leuk werk voor leuke mensen. De plek van waaruit we dat doen is alleen maar leuker geworden.”
Het loopt tegen lunchtijd. Paul heeft een deadline en verontschuldigt zich. Richard en Annelies lopen naar de keuken, waar de lange lunchtafel inmiddels is gedekt. “Lunch je mee? Schuif aan, dan kletsen we even bij.”
