Désirée: doener tussen de denkers

- door Joost
Algemeen

Ze begon op de universiteit, maar voelde zich daar niet thuis. Via een omweg vond Désirée van Hout-Aalbrecht haar plek in het notariaat. Nu, met twee kleine kinderen en een nieuwe start bij KRAGD, heeft ze de ruimte gevonden om écht te doen waar ze goed in is. “Je mag hier de tijd nemen om ergens over na te denken.”

Désirée groeide op in Naaldwijk, in het hart van het Westland, waar ze nog steeds woont. Een opgewekte meid, altijd vrolijk, niet per se haantje de voorste, maar wel met een mening. “Als ik eenmaal loskom, dan ben ik ook echt wel aanwezig,” lacht ze. Haar moeder werkte in de verzorging, haar vader bij de politie en later de opsporing. Een warm gezin waar hard werken de norm was.

Opbloeien

Na de vierde van het VWO maakte Désirée een opmerkelijke keuze. Ze stapte over naar 4 HAVO en begon na haar eindexamen met hbo-rechten in Leiden. “Maar daar zeiden ze al snel: ‘Wat doe je hier?’ en verwezen me door naar de universiteit. Ze zeiden dat dit niet mijn uitdaging was, dat ik meer tot mijn recht zou komen op de universiteit.”

Drie jaar probeerde ze het aan de Universiteit Leiden. “Maar ik ben gewoon meer van de praktijk. Ik vind het leuk om iets op te pakken, te kijken waar je tegenaan loopt en daarmee verder te gaan.” Uiteindelijk stopte ze en ging ze eerst werken. In een supermarkt in Naaldwijk. Maar: “Ik wilde toch mijn rechtenstudie afmaken.” Ze koos voor Tilburg, waar ze in januari kon beginnen zonder een heel studiejaar te verliezen. Daar bloeide ze op. “Heel veel plezier gehad, mijn man leren kennen, een hele leuke tijd was dat.” 

Groeien

Na haar hbo-rechten begon Désirée bij Westland Partners. “Ik had nog nooit een akte gezien, geen idee wat erin stond.” Ze deed alle drie de notarisklerkmodules om zich verder te specialiseren. Ze groeide mee met het kantoor – van een klein kantoor in Naaldwijk naar een organisatie met bijna 200 medewerkers in Rotterdam, Utrecht en Amsterdam. Maar die groei werd ook het probleem. “Je weet niet meer wie je collega’s zijn, wat iemand doet. Het wordt onpersoonlijker.”

Het werk zelf veranderde ook. Vooral nieuwbouwprojecten, waarbij ze de overdracht van soms zestig huizen tegelijk moest begeleiden. “Dat voelde op een gegeven moment te veel als lopende-bandwerk.” Tijdens haar zwangerschapsverlof dacht ze na over haar toekomst en besloot ze dat het tijd was voor een nieuwe uitdaging.

Een andere manier van werken

Bij KRAGD ontdekte Désirée meteen het verschil. “Je komt bij Christine al gezellig binnen, het is heel persoonlijk. We doen het echt samen.” Maar vooral werkinhoudelijk viel alles op zijn plek. “Richard zei het mooi: we werken alleen voor leuke mensen met leuk werk.” Die filosofie past perfect bij haar. “Je krijgt ook de tijd om een dossier te doen. Je mag ergens over nadenken, veel research doen. En ik heb ook meer direct contact met klanten. Je kunt mensen echt concreet helpen bij de stappen die ze maken.”